what a heck

death and calamity

Posted on: August 9, 2009

Di natin talaga maipaliwanag ang mga nangyayari sa buhay natin. MarAming mga pangayayari na di natin maintindihan kung bakit nagyayayari..

 

july 21 –   from makati mEd i went to the office kasi my doctor advised a rest.

july 22-    from makati med i went home (Mindoro) to have my vacation. I stayed there a couple of days for some medication and rest.

Aug. 2-    received a call from zambales.  That was the last time i heard my mom’s voice asking us to visit her. Sabi ng youngest sister ko kami na lang ang hinihintay ang mother ko kaya pumunta na kmi there. at first we thought that it was not that serious so we decided that its my younger brother na lang ang pupunta to see my mom.  But my aunt insisted that my mom want to see us in her last minute.

Aug. 3–    travelled from Mindoro to Zambales. on our way, palaging sinasbi sa text ng  aking kapatid na magmadali na kmi dahil  nahihirapan na daw ang inay talagang hinihintay na lang kmi na mkarating.  sa sobrang layo ng aming pinanggagalingan hindi na nya kmi nahintay.

        1:58pm–    pagkababa namin ng barko kasabay ng napakalakas na ulan ang  dumating na text from ny  sister na iniwan na kami ng inay. Di na kmi nahintay ng inay na dumanting. At first di ko muna sinabi sa aking tatay at kapatid dahil ayokong mag-alala sila. dumating kmi around 10pm at nadatnan na lang namin na nasa ataul na ang aking ina.

Aug 6–    Goodbye Inay…  9am ng maihatid namin ang inay sa kanyang huling hantungan.

       3pm in the afternoon-    di pa man kami nakaklinis at nakakapagpahinga sa ilang gabing walang tulog at pagud, heto na naman ang matinding tribulation.. Lahat ng tao sa baryo ay pinalikas dahil anjan na ang isa na nmang delubyo.. May maLaking baha na sasalanta at kelangang lisananin ang lugar. Walang bitbit na khit ano maliban sa ilang piraso ng damit na  maiisusuot ay agad naming nilisan ang lugar… nakakapangilabaot sapagkat lahat ng tao ay basang bas na tumatakbo at iba naman ay kinukuha ng helikopter para irescue.. Napadpad kami sa isang covered court na nagsisisksikan sa dami ng tao hanbang ang iba naman ay sa mga iskul nagsisissiksikan.. walang pagkain  kundi naghihintay ng ibibigay ng gobyerno… di na nakuhang magsalaba kahIT  ng pagkain man lang dahil mas mahalaga ang buhay…

         9pm– ayan ang rasyon daw.. isang kilong bigas, 3 piraso noodles, at 2 delata bawat pamilya.. Kadalasan binabawasan pa ng mga corrupt  at di na naawang mga buwaya.. tama ba yun?

Today Aug. 9,    andito pa rin kami… di makaalis dahil walang madaanan. putol ang mga kalsada at tulay na lugusan paluwas ng maynila… Nanatiling kasama ang iba pang mga nasalanta sa mlamig na lugar kasbay ng pag-iyak ng mga batang maliit at mga sanggol. Ibat ibang pakiramdam.. May nagugutom, nilalamig, natatakot at kung anu ano pa.

Ano kaya ang layunin ng Diyos? di ko pa man nakikita sa ngayon alam ko para ito sa ikabubuti ng lahat…

4 Responses to "death and calamity"

ate bevs, kaya mo po yan.

I know your strong.

God bless po!

condolence Bevs!

ingat kayo lagi..

welcome bak din…i mean, sa ofis…mis yah a lot…
musta nb?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: